Ασπασία Χατζηδάκη, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Η Ελληνόγλωσση εκπαίδευση ως Εργαλείο Οικογενειακής Γλωσσικής Πολιτικής: Η Οπτική των Γονέων της Δεύτερης Μεταναστευτικής Γενιάς

Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική κοινότητα προσεγγίζει με ανανεωμένο ενδιαφέρον τη μελέτη της Ελληνικής ως κοινοτικής γλώσσας/γλώσσας πολιτισμικής κληρονομιάς στο εξωτερικό εξετάζοντας άλλοτε ζητήματα (δι)γλωσσικής ανάπτυξης (π.χ. Daskalaki et al., 2020; Papastergiou & Sanoudaki, 2021) και άλλοτε ζητήματα που σχετίζονται με την ελληνόγλωσση εκπαίδευση από ποικίλες οπτικές (λ.χ. Chatzidaki, 2019; Cushing et al., 2021; Μattheoudakis, 2024). Ωστόσο, λιγοστές παραμένουν οι έρευνες που εστιάζουν στα ίδια τα δρώντα υποκείμενα (γονείς, παιδιά) και στο πώς αυτά βιώνουν, σχεδιάζουν και υλοποιούν πρακτικές γλωσσικής διατήρησης της ελληνικής γλώσσας στις σύγχρονες παγκοσμιοποιημένες κοινωνίες (βλ. λ.χ. Gogonas, 2019, Kουτσογιάννης κ.ά., 2024). Oι έρευνες αυτές αφορούν κυρίως οικογένειες που μετανάστευσαν λόγω της οικονομικής κρίσης το διάστημα 2010-2018 και αναδεικνύουν ενδιαφέρουσες συγκλίσεις και αποκλίσεις στις στρατηγικές των οικογενειών, οι οποίες διαμορφώνονται κάτω από την επίδραση ποικίλων παραγόντων.

Στην εισήγησή μου θα αναφερθώ στην επιλογή της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης ως εργαλείου γλωσσικής διαχείρισης (language management) αξιοποιώντας πρωτίστως το θεωρητικό πλαίσιο της Οικογενειακής Γλωσσικής Πολιτικής (Family Language Policy, Spolsky 2012). Αντλώντας δεδομένα από μια πρόσφατη έρευνα πάνω στην κοινότητα των Ελλήνων του Καναδά (Hellenic Relay), θα συζητήσω τις γλωσσικές ιδεολογίες των γονέων που εντοπίζονται στα ευρήματά μας πλαισιώνοντας τα ευρήματα με θεωρητικές αναζητήσεις από το ευρύτερο πεδιο της FLP (λ.χ. Curdt-Christiansen & Huang, 2021; Curdt-Christiansen et al., 2023; Nordstrom, 2016).

Joseph Lo Bianco, University of Melbourne

The Pharos Initiative: Revitalising Modern Greek in Australia

During the 1960s and 70s Greek Australians were in the forefront of crafting Australia’s repudiation of the assimilationist policies that had accompanied the vast immigration program the nation adopted after the conclusion of the second world war, resulting in a series of widely accepted multicultural principles. From this grew a golden period of the teaching and public promotion of Modern Greek, in many parts of Australia, but particularly Melbourne. Greek was a popular language at school for new learners and for Greek language maintainers alike. However, in the past two decades there has been serious decline in the fortunes of Modern Greek, the result of public policy priorities promoting Asian languages of commerce in preference to community languages, but also because of the ageing of the community, language shift at home and attenuated support from Greece. The Pharos Initiative was born to combat this decline to and to imagine a new role for Greek in a post-immigration multiculturalism. This paper will describe the theoretical and conceptual basis of the Pharos idea, and assess the early effects of its implementation, to show how it has grown from a modest initiative to a nation-wide revitalisation effort.